Silence is your language…………..
“మౌనమే నీ భాష ఓ మూగ మనసా” పాట ఒక అద్భుతమైన సైకో-ఫిలోసోఫికల్ (మనస్తత్వ-తాత్విక) ప్రయాణం. ఆచార్య ఆత్రేయ రచన, ఎమ్మెస్ విశ్వనాథం స్వరకల్పన, మంగళంపల్లి గాత్రం.ఆ ముగ్గురి శక్తులు కలిసి ఒక మనిషి అంతరాత్మను ఆవిష్కరించాయి.ఈ పాట అద్వైత వేదాంతానికి, ఆధునిక మనస్తత్వ శాస్త్రానికి వారధిలా ఉంటుంది.
ఈ పాట కేవలం సాహిత్యం కాదు, మనిషి అంతరాత్మకు పట్టిన అద్దం.ఈ పాటపై లోతైన విశ్లేషణ ఇది.
1. పల్లవి…….. ఆశకూ, నిరాశకూ మధ్య ఊగిసలాట”తలపులు ఎన్నెన్నో కలలుగ కంటావు.. కల్లలు కాగానె కన్నీరౌతావు”…మనసు ఒక ఫ్యాక్టరీ లాంటిది, నిరంతరం ఆలోచనలను (తలపులను) ఉత్పత్తి చేస్తూనే ఉంటుంది. ఆ ఆలోచనలే ‘కలలు’. కానీ ఆ కలలు ‘కల్లలు’ (అబద్ధాలు/భ్రమలు) అని తెలిసినప్పుడు, ఆ మనసే కన్నీరుగా మారుతుంది. ఇక్కడ ఆత్రేయ ‘కలలు-కల్లలు’ అనే పదాల ప్రాసతో జీవిత సత్యాన్ని భలేగా చెప్పారు.
2. మొదటి చరణం….మనసు ఒక అగమ్యగోచరం….”చీకటి గుహ నీవు చింతల చెలి నీవు.. నాటక రంగానివే మనసా…. తెగిన పతంగానివే..”చీకటి గుహ… మనసులో ఏముందో ఎవరికీ తెలియదు, అది ఒక అంతుచిక్కని లోయ. తెగిన పతంగం.. గాలిపటం దారం తెగితే దానికి దిశ ఉండదు. మనసు కూడా అంతే, అదుపు తప్పితే ఎక్కడ పడుతుందో, ఏమైపోతుందో తెలియదు.
ఈ ప్రపంచాన్ని ఒక నాటక రంగంతో పోలుస్తూ, మనిషి కేవలం అందులో ఒక పాత్రధారి మాత్రమే అని ఆత్రేయ వివరించారు.. ఎందుకు వలచేవో.. ఏమై మిగిలేవో…. ఎవరిని ప్రేమిస్తుందో, ఎందుకు బాధపడుతుందో అర్థం కాక, చివరికి శూన్యంగా మిగిలిపోయే మనసు వైరాగ్యాన్ని ఇక్కడ చూడవచ్చు
3. రెండో చరణం….మానవ నైజంపై చురకలు….”లేనిది కోరేవు ఉన్నది వదిలేవు.. ఒక పొరపాటుకు యుగములు పొగిలేవు”ఇది ఈ పాటకే మకుటం వంటి వాక్యం. మనిషి స్వభావం ఎలాంటిదంటే..దగ్గర ఉన్నదాని విలువ తెలియదు (ఉన్నది వదిలేవు), లేని దానికోసం ఆరాటపడతాడు (లేనిది కోరేవు).
కోర్కెల సెల నీవు…ఇక్కడ ‘సెల’ అంటే ఏరు లేదా ప్రవాహం. మనిషి మనసు నిరంతరం ప్రవహించే కోర్కెల సెలయేరు వంటిది. ఒక కోరిక తీరగానే మరొకటి పుడుతూనే ఉంటుంది. ఈ అంతులేని ఆశల ప్రవాహమే మనిషిని జీవితాంతం పరుగెత్తిస్తుందని ఆత్రేయ వర్ణించారు.
కూరిమి వల నీవు…’కూరిమి’ అంటే ప్రేమ లేదా అనురాగం. మనసు అనేది ప్రేమ అనే వలలో చిక్కుకున్న చేప వంటిది. బంధాలు, మమకారాలు అనే వలలో చిక్కుకుని, అందులో నుండి బయటపడలేక మనిషి పడే తపనను ఈ వాక్యం సూచిస్తుంది.
జీవితంలో చేసే ఒక చిన్న ‘పొరపాటు’ వల్ల వచ్చే బాధ, జీవితాంతం (యుగములు) వెంటాడుతూనే ఉంటుందని ఆత్రేయ హెచ్చరించారు. మాయల దెయ్యానివే….దెయ్యం పడితే మనిషి తన అదుపులో ఉండడు, ఆ శక్తి చెప్పినట్లు ఆడుతుంటాడు. అలాగే మనసు కూడా ఒకసారి ఏదైనా కోరిక మీదకు వెళ్తే, మనిషి తన విచక్షణను కోల్పోయి దాని వెంటే పరిగెడతాడు.
అందుకే మనసును ఒక అదుపులేని శక్తగా భావించి ‘దెయ్యం’ అన్నారు. ఆత్రేయ మనసు కవిత్వంలో ఈ సంఘర్షణ తరచుగా కనిపిస్తుంది.ఈ పాట వింటుంటే, “మనం చేసే పొరపాట్లు మనల్ని ఎంతగా వేధిస్తాయి” అనే ఆలోచన కలగక మానదు. ఆత్రేయ ఈ పాటను గుప్పెడు మనసు సినిమా కోసం ఎంత ఆవేదనతో రాశారో అర్థమవుతుంది.
