Do ghosts only exist in stories?……….
మన దేశంలో దెయ్యాలు, అతీంద్రియ శక్తులపై నమ్మకం ఎక్కువే.. పట్టణ ప్రాంతాలతో సహా సమాజంలోని అన్ని వర్గాలలో, గ్రామీణ ప్రాంతాలలో ఎక్కువ మంది వీటిని నమ్ముతారు. వివిధ మతాలలో ఆత్మలు, పునర్జన్మ, కర్మ సిద్ధాంతాలు ఉన్నాయి. ఇవి మరణానంతర జీవితం, ఆత్మల ఉనికిపై నమ్మకాన్ని బలపరుస్తాయి.
తరతరాలుగా అనేక జానపద కథలు, పురాణాలు, స్థానిక సంప్రదాయాలు ఈ నమ్మకాలను సజీవంగా ఉంచాయి..చాలా మంది ప్రజలు తాము లేదా తమ పరిచయస్తులు అతీంద్రియ అనుభవాలను ఎదుర్కొన్నామని చెబుతుంటారు.సినిమాలు, టీవీ షోలు, సాహిత్యం వంటి ప్రచార మాధ్యమాలు కూడా దెయ్యాల భావనను ప్రాచుర్యంలోకి తెచ్చాయి.
అయితే, దెయ్యాల ఉనికిని అందరూ నమ్ముతారని చెప్పలేము. కొందరు విద్యావంతులు, హేతువాదులు ఈ నమ్మకాలను మూఢనమ్మకాలుగా కొట్టిపారేస్తారు.. విద్యావంతుల్లో కూడా కొందరైతే బలంగా నమ్ముతారు. మొత్తంగా చూస్తే, దేశంలో అతీంద్రియ శక్తులపై నమ్మకం అనేది సామాజిక .. సాంస్కృతిక జీవితంలో అంతర్భాగంగా ఉంది.
ఇక తెలుగు మాట్లాడే ప్రాంతాలలో దెయ్యాలను వాటి లక్షణాలు లేదా మరణించిన పరిస్థితుల ఆధారంగా వివిధ పేర్లతో పిలుస్తారు. దెయ్యం/భూతం (Deyyam/Bhootam): ఇది అత్యంత సాధారణ పదం, సాధారణంగా చనిపోయిన వారి ఆత్మను సూచిస్తుంది. పిశాచి (Pishachi): ఇది సాధారణంగా దుష్ట లేదా హానికరమైన ఆత్మ. ఇవి శ్మశానాల్లో సంచరిస్తాయని, ఒంటరి ప్రయాణికులను భయపెడతాయని నమ్ముతారు.
ప్రేతం (Pretham): ఇది కూడా ఒక రకమైన ఆత్మ, ముఖ్యంగా సరిగ్గా అంత్యక్రియలు చేయని వ్యక్తి ఆత్మ. ఇవి చాలా బలమైన కోరికలు లేదా కోపంతో ఉంటాయని నమ్ముతారు.శాకిని / ఢాకిని (Shakini / Dakini): పురాణాలలో… జానపదాల్లో కనిపించే స్త్రీ ఆత్మలు. ఇవి కొన్నిసార్లు వాటి కదలికలు మంత్రవిద్యతో ముడిపడి ఉంటాయి మానవులకు హాని కలిగించే లేదా వారి రక్తాన్ని తాగే శక్తిని కలిగి ఉంటాయని చెబుతారు.
బ్రహ్మ రాక్షసి (Brahma Rakshasi) బ్రహ్మ రాక్షసుడు: ఇది సాధారణంగా చనిపోయిన బ్రాహ్మణుడు లేదా పండితుని ఆత్మ. వీరికి చాలా జ్ఞానం ఉంటుంది..అహంకారం లేదా కోపం కారణంగా వారు దెయ్యాలుగా మారతారు.
గాలి దెయ్యం (Gali Deyyam): ఇది ఒక ప్రాంతీయ పదం, అదృశ్యంగా ఉంటూ గాలిలో సంచరిస్తూ ప్రజలను భయపెట్టే ఆత్మలను సూచిస్తుంది. వీటిని ఉద్దేశించే. నీకేమైనా గాలి పట్టిందా అంటారు. మోహిని(Mohini):ఒక అందమైన స్త్రీ ఆత్మ, ఇది పురుషులను తన అందంతో ఆకర్షించి, నిర్జన ప్రదేశాలకు తీసుకువెళ్లి హాని చేస్తుందని నమ్ముతారు.
“కొరివి దెయ్యాలు” అనేవి తెలుగు జానపదంలో,మూఢనమ్మకాలలో ప్రసిద్ధి చెందిన విలక్షణ దెయ్యాలు. “కొరివి” అంటే “మండే కాగడా” లేదా “అగ్ని”. అంటే చేతిలో మండే కొరివితో లేదా శరీరంపై మంటలతో కనిపించే దెయ్యం.
ఈ దెయ్యాలు సాధారణంగా రాత్రిపూట, ముఖ్యంగా శ్మశానాల దగ్గర లేదా నిర్మానుష్య ప్రదేశాలలో సంచరిస్తూ కనిపిస్తాయని నమ్ముతారు. ఇవి ఒంటిపై బురదతో, చేతిలో మండుతున్న కాగడాతో భయంకరమైన రూపంలో ఉంటాయని కథలలో వర్ణిస్తుంటారు.
ఇవి ఇతరులకు హాని కలిగించడానికి తమ శక్తులను ఉపయోగిస్తాయని నమ్ముతారు.కొన్ని కథల్లో, ఇవి దారి తప్పిన ప్రయాణికులను తప్పుదోవ పట్టించి ప్రమాదంలో పడేస్తాయని చెబుతారు.తమ కోరికలు తీరకుండా, లేదా అకాల మరణం పాలై శాంతి లేని ఆత్మలు ఇలా కొరివి దెయ్యాలుగా తిరుగుతాయని జానపదంలో ప్రతీతి.
శాస్త్రీయ వివరణ… కొంతమంది శాస్త్రవేత్తలు లేదా హేతువాదులు, ముఖ్యంగా పాత రోజుల్లో కొన్ని చోట్ల నిప్పు అంటుకోవడం వంటి విచిత్రమైన సంఘటనలు జరిగినప్పుడు, వాటిని కొరివి దెయ్యాల చర్యలుగా భావించేవారని, కానీ దీని వెనుక ఫాస్ఫరస్ వంటి రసాయన కారకాలు ఉండవచ్చని అనుమానం వ్యక్తం చేశారు. (భూమిలో పాతిపెట్టిన శవాల నుండి వెలువడే వాయువులు కొన్నిసార్లు మండవచ్చు).
తెలుగు సాహిత్యంలో, కథలలో .. భయానక సినిమాలలో “కొరివి దెయ్యం” అనేది ఒక ప్రసిద్ధ పాత్ర, ఇది ప్రజల భయాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. పల్లెటూర్లలో చాలామంది వెనుకటి తరం వారు తాము కొరివి దెయ్యాలను చూసినట్టు చెబుతుంటారు.
ఈ వర్గీకరణలన్నీ పురాణాలు, కథలు, నమ్మకాలపై ఆధారపడి ఉంటాయి, వీటిని వినోదం లేదా సాంస్కృతిక అధ్యయనం కోసమే తెలుసుకోవాలి.
